حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَوْرَاتُنَا مَا نَأْتِي مِنْهَا وَمَا نَذَرُ قَالَ " احْفَظْ عَوْرَتَكَ إِلاَّ مِنْ زَوْجَتِكَ أَوْ مِمَّا مَلَكَتْ يَمِينُكَ " . فَقَالَ الرَّجُلُ يَكُونُ مَعَ الرَّجُلِ قَالَ " إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ لاَ يَرَاهَا أَحَدٌ فَافْعَلْ " . قُلْتُ وَالرَّجُلُ يَكُونُ خَالِيًا . قَالَ " فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ يُسْتَحْيَا مِنْهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَجَدُّ بَهْزٍ اسْمُهُ مُعَاوِيَةُ بْنُ حَيْدَةَ الْقُشَيْرِيُّ وَقَدْ رَوَى الْجُرَيْرِيُّ عَنْ حَكِيمِ بْنِ مُعَاوِيَةَ وَهُوَ وَالِدُ بَهْزٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: бизга Баҳз ибн Ҳаким ривоят қилди, у деди: менга отам ривоят қилди, бобомдан (ривоят қилдики), у деди: мен: «Эй Расулуллаҳ, авратларимиздан қайсисини (очишга рухсат этилган) ҳолда келамиз ва қайсисини тарк этамиз?» дедим. У: «Авратингни сақла, фақат аёлинг ёки қўл остингдаги (чўри)дан бошқасидан,» дедилар. Ҳалиги киши: «Киши (бошқа) киши билан бирга бўлса-чи?» деди. У: «Агар уни ҳеч ким кўрмаслигига қодир бўлсанг, шундай қил,» дедилар. Мен: «Киши ёлғиз бўлса-чи?» дедим. У: «Аллаҳ Ундан уялишга энг ҳақлидир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Баҳзнинг бобосининг исми Муовия ибн Ҳайда ал-Қушайрийдир. Ал-Журайрий эса Ҳаким ибн Муовиядан ривоят қилган, у Баҳзнинг отасидир.