حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادِ بْنِ أَنْعُمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " التَّسْبِيحُ نِصْفُ الْمِيزَانِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ يَمْلَؤُهُ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ لَيْسَ لَهَا دُونَ اللَّهِ حِجَابٌ حَتَّى تَخْلُصَ إِلَيْهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ . وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادِ بْنِ أَنْعُمٍ هُوَ الإِفْرِيقِيُّ وَقَدْ ضَعَّفَهُ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَيَحْيَى بْنُ مَعِينٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ هُوَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيُّ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Арафа ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Айёш, Абдурраҳмон ибн Зиёд ибн Анъумдан, у Абдуллаҳ ибн Язиддан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Тасбеҳ Мезоннинг ярмидир, «Алҳамдулиллаҳ» уни тўлдиради, «Ла илаҳа иллаллаҳ» эса — унинг Аллаҳдан бошқа тўсиғи йўқдир, ҳатто У(нинг ҳузури)га етиб боради,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўлдан ғарибдир ва исноди кучли эмас. Абдурраҳмон ибн Зиёд ибн Анъум ал-Ифриқийдир, уни Аҳмад ибн Ҳанбал ва Яҳё ибн Маин заиф санаганлар. Абдуллаҳ ибн Язид эса Абу Абдурраҳмон ал-Ҳубулийдир.