حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمُحَارِبِيُّ، وَأَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ خُصَيْفٍ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " فِي ثَلاَثِينَ مِنَ الْبَقَرِ تَبِيعٌ أَوْ تَبِيعَةٌ وَفِي أَرْبَعِينَ مُسِنَّةٌ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَكَذَا رَوَاهُ عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ خُصَيْفٍ وَعَبْدُ السَّلاَمِ ثِقَةٌ حَافِظٌ . وَرَوَى شَرِيكٌ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ خُصَيْفٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ . وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ал-Муҳорибий ва Абу Саид ал-Ашажж ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Абдуссалом ибн Ҳарб ривоят қилди, Хусайфдан, у Абу Убайдадан, у Абдуллаҳдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Ўттиз сигирда бир табиъ ёки табиъа (бир яшар бузоқ), қирқта(да) бир мусинна (икки яшар сигир) бор,» дедилар. Бу бобда Муоз ибн Жабалдан ҳам (ривоят бор). Абу Исо (Термизий) деди: шундай қилиб уни Абдуссалом ибн Ҳарб Хусайфдан ривоят қилди, Абдуссалом ишончли (сиқа), ҳофиздир. Шарик бу ҳадисни Хусайфдан, у Абу Убайдадан, у онасидан, у Абдуллаҳдан (деб) ривоят қилди. Абу Убайда ибн Абдуллаҳ Абдуллаҳдан (эшитиб) самаъ қилмаган.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، قَالَ بَعَثَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْيَمَنِ فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ كُلِّ ثَلاَثِينَ بَقَرَةً تَبِيعًا أَوْ تَبِيعَةً وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً وَمِنْ كُلِّ حَالِمٍ دِينَارًا أَوْ عِدْلَهُ مَعَافِرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَأَمَرَهُ أَنْ يَأْخُذَ . وَهَذَا أَصَحُّ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, ал-Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Масруқдан, у Муоз ибн Жабалдан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени Яманга юбордилар ва менга ҳар ўттиз сигирдан бир табиъ ёки табиъа (бир яшар бузоқ), ҳар қирқтадан бир мусинна (икки яшар сигир) ва ҳар балоғатга етган (киши)дан бир динор ёки унинг муқобилида маофир (матоси) олишимни буюрдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Баъзилар бу ҳадисни Суфёндан, у ал-Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Масруқдан (деб): «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Муозни Яманга юбордилар ва унга олишни буюрдилар,» (шаклида) ривоят қилдилар, ва бу (саҳиҳроқдир).
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ هَلْ تَذْكُرُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ شَيْئًا قَالَ لاَ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, Амр ибн Муррадан, у деди: мен Абу Убайда ибн Абдуллаҳдан: «Абдуллаҳдан бирор нарсани эслайсанми?» деб сўрадим. У: «Йўқ,» деди.