حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، قَالَ بَعَثَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْيَمَنِ فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ كُلِّ ثَلاَثِينَ بَقَرَةً تَبِيعًا أَوْ تَبِيعَةً وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً وَمِنْ كُلِّ حَالِمٍ دِينَارًا أَوْ عِدْلَهُ مَعَافِرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَرَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَأَمَرَهُ أَنْ يَأْخُذَ . وَهَذَا أَصَحُّ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, ал-Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Масруқдан, у Муоз ибн Жабалдан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени Яманга юбордилар ва менга ҳар ўттиз сигирдан бир табиъ ёки табиъа (бир яшар бузоқ), ҳар қирқтадан бир мусинна (икки яшар сигир) ва ҳар балоғатга етган (киши)дан бир динор ёки унинг муқобилида маофир (матоси) олишимни буюрдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Баъзилар бу ҳадисни Суфёндан, у ал-Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Масруқдан (деб): «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Муозни Яманга юбордилар ва унга олишни буюрдилар,» (шаклида) ривоят қилдилар, ва бу (саҳиҳроқдир).