باب مَا جَاءَ فِي صَوْمِ الْمُحَرَّمِ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَفْضَلُ الصِّيَامِ بَعْدَ صِيَامِ شَهْرِ رَمَضَانَ شَهْرُ اللَّهِ الْمُحَرَّمُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона ривоят қилди, Абу Бишрдан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмон ал-Ҳимярийдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Рамазон ойи рўзасидан кейинги энг афзал рўза Аллаҳнинг ойи Муҳаррамдир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Ҳурайра ҳадиси ҳасан ҳадисдир.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ سَأَلَهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَىُّ شَهْرٍ تَأْمُرُنِي أَنْ أَصُومَ بَعْدَ شَهْرِ رَمَضَانَ قَالَ لَهُ مَا سَمِعْتُ أَحَدًا يَسْأَلُ عَنْ هَذَا إِلاَّ رَجُلاً سَمِعْتُهُ يَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا قَاعِدٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ شَهْرٍ تَأْمُرُنِي أَنْ أَصُومَ بَعْدَ شَهْرِ رَمَضَانَ قَالَ " إِنْ كُنْتَ صَائِمًا بَعْدَ شَهْرِ رَمَضَانَ فَصُمِ الْمُحَرَّمَ فَإِنَّهُ شَهْرُ اللَّهِ فِيهِ يَوْمٌ تَابَ اللَّهُ فِيهِ عَلَى قَوْمٍ وَيَتُوبُ فِيهِ عَلَى قَوْمٍ آخَرِينَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Али ибн Мушир хабар берди, Абдурраҳмон ибн Ишоқдан, у Нуъмон ибн Саъддан, у Али (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), ундан бир киши сўраб: «Рамазон ойидан кейин қайси ойда рўза тутишимни буюрасиз?» деди. У унга: «Мен ҳеч кимнинг бу ҳақда сўраганини эшитмаганман, фақат бир кишини эшитганман, мен ўтирган пайтда у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўраб: Ей Расулуллаҳ, Рамазон ойидан кейин қайси ойда рўза тутишимни буюрасиз? деганди. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): Агар Рамазон ойидан кейин рўза тутсанг, Муҳаррамда рўза тут, чунки у Аллаҳнинг ойидир, унда бир кун борки, Аллаҳ унда бир қавмнинг тавбасини қабул қилган ва унда бошқа бир қавмнинг тавбасини ҳам қабул қилади, дедилар,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир.