حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ حَبِيبٍ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ، عَنْ أُخْتِهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَصُومُوا يَوْمَ السَّبْتِ إِلاَّ فِيمَا افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ أَحَدُكُمْ إِلاَّ لِحَاءَ عِنَبَةٍ أَوْ عُودَ شَجَرَةٍ فَلْيَمْضُغْهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَمَعْنَى كَرَاهَتِهِ فِي هَذَا أَنْ يَخُصَّ الرَّجُلُ يَوْمَ السَّبْتِ بِصِيَامٍ لأَنَّ الْيَهُودَ تُعَظِّمُ يَوْمَ السَّبْتِ .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ибн Ҳабиб ривоят қилди, Савр ибн Язиддан, у Холид ибн Маъдондан, у Абдуллаҳ ибн Бусрдан, у ўз синглисидан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Шанба кунини рўза тутманглар, фақат Аллаҳ сизларга фарз қилган (рўзалардан) бўлса, бундан мустасно. Агар бирингиз узум пўсти ёки дарахт чўпидан бошқа нарса топмаса, уни чайнасин,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ҳадисдир. Бундаги макруҳликнинг маъноси шуки, киши шанба кунини (ёлғиз) рўза билан хослаб олишидир, чунки яҳудийлар шанба кунини улуғлайдилар.