باب مَا جَاءَ فِي سَرْدِ الصَّوْمِ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ صِيَامِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَ يَصُومُ حَتَّى نَقُولَ قَدْ صَامَ وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ قَدْ أَفْطَرَ . قَالَتْ وَمَا صَامَ رَسُولُ اللَّهُ صلى الله عليه وسلم شَهْرًا كَامِلاً إِلاَّ رَمَضَانَ . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Айюбдан, у Абдуллаҳ ибн Шақиқдан ривоят қилди. У деди: Мен Оиша (розияллаҳу анҳо)дан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг рўзаси ҳақида сўрадим. У: «У: Рўза тутди, дегунча рўза тутардилар ва: Рўза очди, дегунча рўза очарддилар,» деди. У деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Рамазондан бошқа бирор ойни тўлиқ рўза тутмадилар.» Бу бобда Анас ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Оиша ҳадиси ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ صَوْمِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم قَالَ كَانَ يَصُومُ مِنَ الشَّهْرِ حَتَّى نَرَى أَنَّهُ لاَ يُرِيدُ أَنْ يُفْطِرَ مِنْهُ وَيُفْطِرُ حَتَّى نَرَى أَنَّهُ لاَ يُرِيدُ أَنْ يَصُومَ مِنْهُ شَيْئًا وَكُنْتَ لاَ تَشَاءُ أَنْ تَرَاهُ مِنَ اللَّيْلِ مُصَلِّيًا إِلاَّ رَأَيْتَهُ مُصَلِّيًا وَلاَ نَائِمًا إِلاَّ رَأَيْتَهُ نَائِمًا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Жаъфар Ҳумайддан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди. Ундан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг рўзаси ҳақида сўралган эди. У деди: «У ойда рўза тутардилар, ҳатто биз: У бу ойдан (қолган кунларда) рўза очишни хоҳламаса керак, деб ўйлардик. Ва рўза очардилар, ҳатто биз: У бу ойдан бирор нарса рўза тутишни хоҳламаса керак, деб ўйлардик. Кечаси уни намоз ўқиётган ҳолда кўришни истасанг — албатта уни намоз ўқиётган ҳолда кўрар эдинг, ухлаётган ҳолда (кўришни истасанг) — албатта уни ухлаётган ҳолда кўрар эдинг.» Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مِسْعَرٍ، وَسُفْيَانَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَفْضَلُ الصَّوْمِ صَوْمُ أَخِي دَاوُدَ كَانَ يَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمًا وَلاَ يَفِرُّ إِذَا لاَقَى " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو الْعَبَّاسِ هُوَ الشَّاعِرُ الْمَكِّيُّ الأَعْمَى وَاسْمُهُ السَّائِبُ بْنُ فَرُّوخَ . قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ أَفْضَلُ الصِّيَامِ أَنْ تَصُومَ يَوْمًا وَتُفْطِرَ يَوْمًا . وَيُقَالُ هَذَا هُوَ أَشَدُّ الصِّيَامِ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Вакииъ Мисъар ва Суфёндан, улар Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Абул-Аббосдан, у Абдуллаҳ ибн Амр (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Энг афзал рўза — биродарим Довуд (алайҳиссалом)нинг рўзасидир. У бир кун рўза тутар, бир кун очар эди. (Душман билан) учрашганда (жангда) қочмас эди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Абул-Аббос — у Маккалик аъмо (кўзи ожиз) шоир бўлиб, исми ас-Соиб ибн Фаррухдир. Баъзи илм аҳли деди: Энг афзал рўза — бир кун рўза тутиб, бир кун очишингдир. Бу энг машаққатли рўза, деб ҳам айтилади.