باب مَا جَاءَ فِي الاِعْتِكَافِ
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَعُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَعْتَكِفُ الْعَشْرَ الأَوَاخِرَ مِنْ رَمَضَانَ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ وَأَبِي لَيْلَى وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَنَسٍ وَابْنِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга Маъмар, аз-Зуҳрийдан, у Саъид ибнул-Мусайябдан, у Абу Ҳурайрадан, ва Урва, Оишадан хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Аллаҳ у кишининг жонини олгунига қадар Рамазоннинг охирги ўн кунида эътикоф қилар эдилар. (У) деди: бу бобда Убай ибн Каъб, Абу Лайла, Абу Саъид, Анас ва Ибн Умардан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо деди: Абу Ҳурайра ва Оиша ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ صَلَّى الْفَجْرَ ثُمَّ دَخَلَ فِي مُعْتَكَفِهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً . رَوَاهُ مَالِكٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ مُرْسَلاً . وَرَوَاهُ الأَوْزَاعِيُّ وَسُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ يَقُولُونَ إِذَا أَرَادَ الرَّجُلُ أَنْ يَعْتَكِفَ صَلَّى الْفَجْرَ ثُمَّ دَخَلَ فِي مُعْتَكَفِهِ . وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ وَإِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ فَلْتَغِبْ لَهُ الشَّمْسُ مِنَ اللَّيْلَةِ الَّتِي يُرِيدُ أَنْ يَعْتَكِفَ فِيهَا مِنَ الْغَدِ وَقَدْ قَعَدَ فِي مُعْتَكَفِهِ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абу Муовия, Яҳё ибн Саъиддан, у Амрадан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эътикоф қилмоқчи бўлсалар, Фажр (бомдод) намозини ўқиб, сўнг ўз эътикоф жойига кирар эдилар. Абу Исо деди: бу ҳадис Яҳё ибн Саъиддан, у Амрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан мурсал (суратда) ҳам ривоят қилинган. Уни Молик ва бошқа бир нечтаси Яҳё ибн Саъиддан, у Амрадан мурсал ривоят қилган. Авзоий, Суфён ас-Саврий ва бошқа бир нечтаси эса уни Яҳё ибн Саъиддан, у Амрадан, у Оишадан ривоят қилган. Баъзи илм аҳли ҳузурида бу ҳадисга кўра амал қилинади; улар: «Киши эътикоф қилмоқчи бўлса, Фажр намозини ўқиб, сўнг ўз эътикоф жойига киради,» дейдилар. Бу Аҳмад ибн Ҳанбал ва Ишоқ ибн Иброҳимнинг сўзидир. Баъзилари эса: «Эътикоф қилмоқчи бўлса, эртаси куни эътикоф қилмоқчи бўлган ўша кечада қуёш у учун ботсин — у (аллақачон) ўз эътикоф жойида ўтирган бўлсин,» деганлар. Бу Суфён ас-Саврий ва Молик ибн Анаснинг сўзидир.