باب مَا جَاءَ فِي الَّذِي يُحْرِمُ وَعَلَيْهِ قَمِيصٌ أَوْ جُبَّةٌ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ رَأَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَعْرَابِيًّا قَدْ أَحْرَمَ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ فَأَمَرَهُ أَنْ يَنْزِعَهَا .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Идрис ривоят қилди, у Абдулмалик ибн Абу Сулаймондан, у Атодан, у Яъло ибн Умайядан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) иҳромга кирган, аммо эгнида жубба бўлган бир бадавийни кўриб, унга уни ечишни амр қилдилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ . وَهَذَا أَصَحُّ وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَكَذَا رَوَاهُ قَتَادَةُ وَالْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ . وَالصَّحِيحُ مَا رَوَى عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ وَابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Амр ибн Динордан, у Атодан, у Сафвон ибн Яълодан, у отасидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш, шу маънода (ривоят қилди). Бу саҳиҳроқ бўлиб, ҳадисда бир воқеа бор. Абу Исо (Термизий) деди: Шу тарзда Қатода, ал-Ҳажжож ибн Артот ва бошқа кўпчилик буни Атодан, у Яъло ибн Умайядан (деб) ривоят қилганлар. Саҳиҳи — Амр ибн Динор ва Ибн Журайж Атодан, у Сафвон ибн Яълодан, у отасидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилган(идир).