Сунани Термизий — 835-ҳадис

Ҳаж китоби · Кўйлак ёки жубба кийиб эҳромга кирган киши

835-ҳадисСунани Термизий · Ҳаж китоби

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ رَأَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَعْرَابِيًّا قَدْ أَحْرَمَ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ فَأَمَرَهُ أَنْ يَنْزِعَهَا ‏.‏

Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Идрис ривоят қилди, у Абдулмалик ибн Абу Сулаймондан, у Атодан, у Яъло ибн Умайядан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) иҳромга кирган, аммо эгнида жубба бўлган бир бадавийни кўриб, унга уни ечишни амр қилдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 1117-ҳадисНамоз китоби

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уловини кўндаланг қўяр ва унга қараб намоз ўқир эди.

Саҳиҳул Бухорий, 5306-ҳадисТалоқ китоби

Ансордан бир киши хотинини қазаф қилди (зинода айблади). Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам иккаласини қасам ичдирдилар (лиъан қилдирдилар), сўнг улар орасини ажратдилар.

Саҳиҳи Муслим, 1240-ҳадисМасжидлар китоби

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг нақши бўлган бир хамисаси бор эди; у намозда у билан машғул бўлиб қолар эди; бас уни Абу Жаҳмга берди ва ўзига анбижоний (нақшсиз) бир кисо (тўн) олди.

Сунани Абу Довуд, 3771-ҳадисТаомлар китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мени (бир иш билан) юбордилар, мен у кишининг олдига қайтдим ва у кишини чўккалаб ўтирган ҳолда хурмо еяётган ҳолда топдим.

Сунани Абу Довуд, 1859-ҳадисҲаж китоби

ки, унинг бошига озор етган ва сочини қирдирган эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга бир сигирни ҳадий (қурбонлик) қилишни буюрдилар.

Сунани Насоий, 1205-ҳадисСаҳв китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни одамларга имом бўлиб турганини кўрдим, у Умома бинти Абул-Осни елкасида кўтариб турарди. Рукуъ қилганда уни қўйиб қўяр, саждадан чиққанда эса яна кўтариб оларди.