حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَعْرِضُ رَاحِلَتَهُ وَهُوَ يُصَلِّي إِلَيْهَا .
Ибн Умар (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уловини кўндаланг қўяр ва унга қараб намоз ўқир эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловида — у уни қайси томонга қаратса — ўқир эди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) истисқо қилди ва кафтларининг орқасини осмонга қаратди (ишора қилди).
Абдуллаҳдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам учун найза санчиб қўйиларди, у зот унга (қаратиб) намоз ўқирдилар.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни (Яманга) юборди ва орқасидан Муозни эргаштирди.
): Муоз ибн Жабал Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хуфтон намозини ўқир, кейин ўз қавмига қайтиб, уларга ўша намозни ўқир эди.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қибла деворида бир тупурук ёки шиллиқ (хилт) ёки балғам кўрди ва уни қириб ташлади.