1042-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Намоз китоби
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ، كَانَ يُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعِشَاءَ الآخِرَةَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى قَوْمِهِ فَيُصَلِّي بِهِمْ تِلْكَ الصَّلاَةَ .
Жобир ибн Абдуллаҳ (ривоят қилди): Муоз ибн Жабал Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хуфтон намозини ўқир, кейин ўз қавмига қайтиб, уларга ўша намозни ўқир эди.