حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ، كَانَ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّ قَوْمَهُ.
Муслим бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Амрдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан: Муоз ибн Жабал Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқир, сўнг қайтиб ўз қавмига имомлик қилар эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Аъмашдан, у Абу Суфёндан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ит ва мушукнинг баҳосидан (сотишдан) қайтардилар.
): Муоз ибн Жабал Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хуфтон намозини ўқир, кейин ўз қавмига қайтиб, уларга ўша намозни ўқир эди.
у Жобирдан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мушук баҳосини олишдан қайтардилар.
ки, Муоз ибн Жабал Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан хуфтон намозини ўқир, сўнг ўз қавмига келиб, уларга ўша намозни ўқиб берар эди.
ки, Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) субҳ (бомдод) намозини, тонг унга равшан бўлган пайтда ўқидилар.
Абдуллаҳдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам учун найза санчиб қўйиларди, у зот унга (қаратиб) намоз ўқирдилар.