حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ إِنَّ مُعَاذًا كَانَ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّ قَوْمَهُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Амр ибн Динордан, у Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деяётганини эшитди: Муоз Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқир, сўнг қайтиб ўз қавмига имомлик қилар эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Муоз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқир, сўнг ўз қавмига келиб уларга намоз ўқиб берар эди.
): Муоз ибн Жабал Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хуфтон намозини ўқир, кейин ўз қавмига қайтиб, уларга ўша намозни ўқир эди.
Амрдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан: Муоз ибн Жабал Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқир, сўнг қайтиб ўз қавмига имомлик қилар эди.
Муоз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хуфтонни ўқир, кейин ўз қавми масжидига келиб, уларга (имом бўлиб) ўқир эди.
Кўп ўтмай Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келди, қадамларини ер бағирлаб, олдинга энгашиб келар эди. хазийра асийда
ки, Муоз ибн Жабал Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан хуфтон намозини ўқир, сўнг ўз қавмига келиб, уларга ўша намозни ўқиб берар эди.