حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيٍّ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ فِي سَفَرٍ فَصَلَّى الْعِشَاءَ الآخِرَةَ فَقَرَأَ فِي إِحْدَى الرَّكْعَتَيْنِ { وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ}
Баро (ибн Озиб) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди: У бир сафарда эди ва хуфтон намозини ўқиди; икки ракатдан бирида «Ват-тини ваз-зайтун (Анжир ва зайтун билан қасам)»ни ўқиди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ - عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّهُ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعِشَاءَ فَقَرَأَ بِالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ .
Баро ибн Озиб айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хуфтон (намози)ни ўқидим; у «Ват-тини ваз-зайтун»ни ўқиди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ فِي الْعِشَاءِ بِالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ . فَمَا سَمِعْتُ أَحَدًا أَحْسَنَ صَوْتًا مِنْهُ .
Баро ибн Озиб айтди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни хуфтонда «Ват-тини ваз-зайтун»ни ўқиганини эшитдим; бас мен ундан кўра овози гўзалроқ ҳеч кимни эшитмадим.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ مُعَاذٌ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ يَأْتِي فَيَؤُمُّ قَوْمَهُ فَصَلَّى لَيْلَةً مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْعِشَاءَ ثُمَّ أَتَى قَوْمَهُ فَأَمَّهُمْ فَافْتَتَحَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ فَانْحَرَفَ رَجُلٌ فَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى وَحْدَهُ وَانْصَرَفَ فَقَالُوا لَهُ أَنَافَقْتَ يَا فُلاَنُ قَالَ لاَ وَاللَّهِ وَلآتِيَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلأُخْبِرَنَّهُ . فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا أَصْحَابُ نَوَاضِحَ نَعْمَلُ بِالنَّهَارِ وَإِنَّ مُعَاذًا صَلَّى مَعَكَ الْعِشَاءَ ثُمَّ أَتَى فَافْتَتَحَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ . فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى مُعَاذٍ فَقَالَ " يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ أَنْتَ اقْرَأْ بِكَذَا وَاقْرَأْ بِكَذَا " . قَالَ سُفْيَانُ فَقُلْتُ لِعَمْرٍو إِنَّ أَبَا الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا عَنْ جَابِرٍ أَنَّهُ قَالَ " اقْرَأْ وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا . وَالضُّحَى . وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى . وَسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى " . فَقَالَ عَمْرٌو نَحْوَ هَذَا .
Жобир айтди: Муоз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқир, кейин келиб ўз қавмига имомлик қилар эди. Бир кеча у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хуфтонни ўқиди, кейин ўз қавмига келиб, уларга имомлик қилди ва Бақара сурасини бошлади. Бир киши (сафдан) четланди ва салом берди (намозини бузди), кейин ёлғиз намоз ўқиди ва (чиқиб) кетди. Улар унга: "Мунофиқ бўлиб қолдингми, эй фалон?" дедилар. У: "Йўқ, валлаҳи; албатта мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бораман ва унга хабар бераман" деди. Бас у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб: "Эй Расулуллаҳ, биз сувчи туялар эгаларимиз, кундузи ишлаймиз; албатта Муоз сен билан хуфтонни ўқиди, кейин келиб Бақара сурасини бошлади" деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Муозга юзланди ва: "Эй Муоз, сен фаттонмисан (фитнага солувчимисан)? Фалон (сура)ни ўқи ва фалон (сура)ни ўқи" деди. Суфён: "Мен Амрга: ‹Абу Зубайр бизга Жобирдан ривоят қилдики, у (Набий): «Ваш-шамси ва зуҳаҳа, вал-зуҳо, вал-лайли изо яғшо ва саббиҳ исма роббикал-аъло (Қуёш, Зуҳо, Лайс, Аъло суриларини) ўқи» деди›, деди" деди. Амр: "Шунга ўхшаш" деди.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا ابْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّهُ قَالَ صَلَّى مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ الأَنْصَارِيُّ لأَصْحَابِهِ الْعِشَاءَ فَطَوَّلَ عَلَيْهِمْ فَانْصَرَفَ رَجُلٌ مِنَّا فَصَلَّى فَأُخْبِرَ مُعَاذٌ عَنْهُ فَقَالَ إِنَّهُ مُنَافِقٌ . فَلَمَّا بَلَغَ ذَلِكَ الرَّجُلَ دَخَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ مَا قَالَ مُعَاذٌ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَتُرِيدُ أَنْ تَكُونَ فَتَّانًا يَا مُعَاذُ إِذَا أَمَمْتَ النَّاسَ فَاقْرَأْ بِالشَّمْسِ وَضُحَاهَا . وَسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى . وَاقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ . وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى " .
Жобир айтди: Муоз ибн Жабал ал-Ансорий ўз ашобларига хуфтонни ўқиди ва уларга (қироатни) чўзди. Биздан бир киши (сафдан) чиқиб, (ёлғиз) намоз ўқиди. Муозга у ҳақида хабар берилди; у: "Албатта у мунофиқ" деди. Бу (гап) ўша кишига етганида, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига кириб, Муоз айтган (гап)ни унга хабар берди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга (Муозга): "Сен фаттон бўлмоқчимисан, эй Муоз? Одамларга имомлик қилганингда — «Ваш-шамси ва зуҳаҳа», «Саббиҳ исма роббикал-аъло», «Иқраъ бисми роббик» ва «Валлайли изо яғшо»ни ўқи" деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ، كَانَ يُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعِشَاءَ الآخِرَةَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى قَوْمِهِ فَيُصَلِّي بِهِمْ تِلْكَ الصَّلاَةَ .
Жобир ибн Абдуллаҳ (ривоят қилди): Муоз ибн Жабал Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хуфтон намозини ўқир, кейин ўз қавмига қайтиб, уларга ўша намозни ўқир эди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، قَالَ أَبُو الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ مُعَاذٌ يُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعِشَاءَ ثُمَّ يَأْتِي مَسْجِدَ قَوْمِهِ فَيُصَلِّي بِهِمْ .
Жобир ибн Абдуллаҳ айтди: Муоз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хуфтонни ўқир, кейин ўз қавми масжидига келиб, уларга (имом бўлиб) ўқир эди.