وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ حَيْثُ تَوَجَّهَتْ بِهِ .
Ибн Умар (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловида — у уни қайси томонга қаратса — ўқир эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз тасбиҳини (нафл намозини) — туяси уни қайси томонга қаратса — ўша томонда ўқир эди.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уловини кўндаланг қўяр ва унга қараб намоз ўқир эди.
)ки: У хабар берар эдики: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — уни нақаси тик туриб (кўтариб) тенглашганида — эҳром боғлар эди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — ўзи муҳрим ҳолда — ҳижома (қон олдириш) қилдирди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловида — у уни қайси томонга қаратса — ўқир эди. Абдуллаҳ ибн Динор: Ибн Умар (ўзи ҳам) шундай қилар эди, деди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Макка йўлида — ўзи муҳрим ҳолда — бошининг ўртасида ҳижома қилдирди.