1612-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мусофир намози
وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَهُوَ مُقْبِلٌ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ عَلَى رَاحِلَتِهِ حَيْثُ كَانَ وَجْهُهُ - قَالَ - وَفِيهِ نَزَلَتْ { فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ}
Ибн Умар айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккадан Мадинага келаётганида, уловида — юзи қайси томонда бўлса — ўқир эди. (Ибн Умар:) Ва шу ҳақда: «Фа-айнама туваллу фа-самма важҳуллаҳ (Қайси томонга юзлансангиз, ўша (томон)да Аллаҳнинг юзи (ризоси) бордир)» (ояти) нозил бўлди.