أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي عَلَى دَابَّتِهِ وَهُوَ مُقْبِلٌ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ وَفِيهِ أُنْزِلَتْ { فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ } .
Бизга Амр ибн Али ва Муҳаммад ибн ал-Мусанно, Яҳёдан, у Абдулмаликдан хабар бериб, у деди: бизга Саид ибн Жубайр, Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккадан Мадинага келаётган вақтларида уловлари устида намоз ўқир эдилар. Бу ҳақда: «Қайси томонга юзлансанглар, ўша ерда Аллаҳнинг юзи (зоти) бордир,» (ояти) нозил бўлди (ал-Бақара сураси, 115).