حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَهْبِ بْنِ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عَمِّي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنِي بُكَيْرٌ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ جُنَادَةَ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَى عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَهُوَ مَرِيضٌ فَقُلْنَا حَدِّثْنَا أَصْلَحَكَ اللَّهُ، بِحَدِيثٍ يَنْفَعُ اللَّهُ بِهِ سَمِعْتَهُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ دَعَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَايَعْنَاهُ فَكَانَ فِيمَا أَخَذَ عَلَيْنَا أَنْ بَايَعَنَا عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي مَنْشَطِنَا وَمَكْرَهِنَا وَعُسْرِنَا وَيُسْرِنَا وَأَثَرَةٍ عَلَيْنَا وَأَنْ لاَ نُنَازِعَ الأَمْرَ أَهْلَهُ قَالَ " إِلاَّ أَنْ تَرَوْا كُفْرًا بَوَاحًا عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فِيهِ بُرْهَانٌ " .
Бизга Аҳмад ибн Абдурраҳмон ибн Ваҳб ибн Муслим ривоят қилди, бизга амаким Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, бизга Амр ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, менга Букайр Буср ибн Саъиддан, у Жунода ибн Абу Умайядан ривоят қилди. У деди: Биз Убада ибн ас-Сомитнинг олдига - у касал эди - кирдик ва дедик: Аллаҳ сизни соғайтирсин, бизга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган, Аллаҳ у билан манфаат берадиган бир ҳадис айтиб беринг. Шунда у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни чақирдилар ва биз унга байъат бердик. Биздан олган аҳдлари орасида шу бор эдики: У биздан эшитиш ва итоат қилиш устига - хушнудлигимизда ҳам, ёқтирмаслигимизда ҳам, қийинчилигимизда ҳам, енгиллигимизда ҳам, биздан ўзга афзал кўрилса ҳам - ҳамда иш эгалари билан иш борасида тортишмаслик устига байъат олдилар. «Магар сизлар - Аллаҳ тарафидан далил бўлган - очиқ-ойдин куфрни кўрсангизлар (бу бошқа)», дедилар.