وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْمُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنِ ابْنِ بُحَيْنَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ بِطَرِيقِ مَكَّةَ وَهُوَ مُحْرِمٌ وَسَطَ رَأْسِهِ .
Ибн Буҳайна (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Макка йўлида — ўзи муҳрим ҳолда — бошининг ўртасида ҳижома қилдирди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — ўзи муҳрим ҳолда — ҳижома (қон олдириш) қилдирди.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — идишга нафас чиқаришдан, закарини ўнг қўли билан ушлашдан ва ўнг қўли билан тозаланишдан (истибў) — қайтарди.
)ки: У хабар берар эдики: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — уни нақаси тик туриб (кўтариб) тенглашганида — эҳром боғлар эди.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — муҳрим (иҳромда)ги ҳолда — Лаҳю Жамал(деган жой)да, бошининг ўртасидан ҳижомат қилдирди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловида — у уни қайси томонга қаратса — ўқир эди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам муҳрим ҳолида бошидаги бир дард сабабли бошидан ҳижома қилдирди (қон олдирди).