حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ طَاوُسٍ، وَعَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ، عَبَّاسٍ - رضى الله عنهما - أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ .
Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — ўзи муҳрим ҳолда — ҳижома (қон олдириш) қилдирди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Макка йўлида — ўзи муҳрим ҳолда — бошининг ўртасида ҳижома қилдирди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловида — у уни қайси томонга қаратса — ўқир эди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга — Оишани (уловга) мингаштириб, унга Танъимдан умра қилдиришни — буюрди.
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам иҳромда (муҳрим) ҳолда ҳижома (қон) олдирдилар, деди.
)ки: У хабар берар эдики: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — уни нақаси тик туриб (кўтариб) тенглашганида — эҳром боғлар эди.
Оиша (розияллаҳу анҳо) (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — ўзи рўзадор ҳолда — ўпар эди.