حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ طَاوُسٍ، وَعَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ احْتَجَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُحْرِمٌ.
Мусаддад, Суфёндан, у Амрдан, у Товус ва Атодан, у Ибн Аббосдан ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам иҳромда (муҳрим) ҳолда ҳижома (қон) олдирдилар, деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам арияга олдилар. Сўнг унинг маъносини зикр қилди.
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уловчини ва улатгувчини лаънатладилар, деди.
У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мусалло (намозгоҳ)да (қўй) сўяр ва (туя) наҳр қилар эдилар, деди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — ўзи муҳрим ҳолда — ҳижома (қон олдириш) қилдирди.
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ансорга (хабар) юбордилар ва уларни чармдан (ясалган) бир чодирда тўпладилар, деди.
Нофиъдан, у Ибн Умардан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (қурбонлиқни) намозгоҳда сўяр (наҳр ёки забҳ қилар) эдилар.