وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اسْتَسْقَى فَأَشَارَ بِظَهْرِ كَفَّيْهِ إِلَى السَّمَاءِ
Анас ибн Молик (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) истисқо қилди ва кафтларининг орқасини осмонга қаратди (ишора қилди).
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уловини кўндаланг қўяр ва унга қараб намоз ўқир эди.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни (Яманга) юборди ва орқасидан Муозни эргаштирди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ғаниматларни тақсимлар эди — ва (ровий) ҳадисни келтирди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловида — у уни қайси томонга қаратса — ўқир эди.
. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам арияга олдилар. Сўнг унинг маъносини зикр қилди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз уловлари устида (Байтни) тавоф қилдилар ва Рукнга (Ҳажарул-Асвад бурчагига) етганларида унга ишора қилдилар.