وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى بُصَاقًا فِي جِدَارِ الْقِبْلَةِ أَوْ مُخَاطًا أَوْ نُخَامَةً فَحَكَّهُ .
Оиша (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қибла деворида бир тупурук ёки шиллиқ (хилт) ёки балғам кўрди ва уни қириб ташлади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишини Каъбани жилов ёки бошқа (нарса) билан (боғланган ҳолда) тавоф қилаётганини кўриб, уни кесиб ташлади.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) масжиднинг қибласида бир нахома (балғам) кўрди ва уни бир шағал (тош) билан қириб ташлади; кейин кишининг ўнг томонига ёки олдига тупуришдан қайтарди; балки чап томонига…
ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қибла деворида сўлак ёки балғам кўриб, уни ишқалаб (тозалаб) ташладилар.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уловини кўндаланг қўяр ва унга қараб намоз ўқир эди.
): Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг баъзи ҳужраларига қаради (мўралади). (Набий) унга бир пайкон ёки пайконлар билан турди ва уни — санчиш учун — пайқамаган ҳолда (яширинча) кузата бошлади.
Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни кўрдим — ёки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир қавмнинг ахлатхонасига келиб, тик турган ҳолда бавл қилди, деди.