1240-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Масжидлар китоби
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَتْ لَهُ خَمِيصَةٌ لَهَا عَلَمٌ فَكَانَ يَتَشَاغَلُ بِهَا فِي الصَّلاَةِ فَأَعْطَاهَا أَبَا جَهْمٍ وَأَخَذَ كِسَاءً لَهُ أَنْبِجَانِيًّا .
Оиша (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг нақши бўлган бир хамисаси бор эди; у намозда у билан машғул бўлиб қолар эди; бас уни Абу Жаҳмга берди ва ўзига анбижоний (нақшсиз) бир кисо (тўн) олди.