حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ جَلَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي الْخَمْرِ بِالْجَرِيدِ وَالنِّعَالِ، وَجَلَدَ أَبُو بَكْرٍ أَرْبَعِينَ.
Анас (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ароқ (ичган)га хурмо шохи ва кавушлар билан урди (жазолади), Абу Бакр эса қирқ (марта) урди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ароқ (ичган)га хурмо шохи ва кавушлар билан урди (жазолади), Абу Бакр эса қирқ (марта) урди.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг нақши бўлган бир хамисаси бор эди; у намозда у билан машғул бўлиб қолар эди; бас уни Абу Жаҳмга берди ва ўзига анбижоний (нақшсиз) бир кисо (тўн) олди.
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам), Абу Бакр ва Умар Абтаҳга (тунашга) тушардилар.
у Абуз-Зубайрдан, у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккага кирдилар ва байроқлари оқ эди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир мудд (сув) билан вузу қилар ва бир сўадан беш мудд(гача) (сув) билан ғусл қилар эди.
ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улар билан намозгоҳда саф тортди ва унга (жаноза) намоз ўқиди ҳамда тўрт (марта) такбир айтди.