Саҳиҳул Бухорий — 3919-ҳадис

Ансорлар фазилатлари · Пайғамбар ва саҳобаларнинг Мадинага ҳижрати

3919-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ансорлар фазилатлари

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حِمْيَرَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي عَبْلَةَ، أَنَّ عُقْبَةَ بْنَ وَسَّاجٍ، حَدَّثَهُ عَنْ أَنَسٍ، خَادِمِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَلَيْسَ فِي أَصْحَابِهِ أَشْمَطُ غَيْرَ أَبِي بَكْرٍ، فَغَلَفَهَا بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ‏.‏

Сулаймон ибн Абдураҳмон бизга айтди, Муҳаммад ибн Ҳимяр бизга айтди, Иброҳим ибн Абу Абла бизга айтди: Уқба ибн Вассож унга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хизматчиси Анасдан айтди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам келди, унинг саҳобалари ичида Абу Бакрдан ўзга (сочи) чаллаган (оқарган) киши йўқ эди, у уни (сочини) хина ва катам (ўсимлик) билан бўяди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 5053-ҳадисЗийнат китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сочлари тўлқинсимон эди, на қирқсимон (жингалак), на бутунлай текис эмас эди, қулоғи билан елкаси орасида эди.

Сунани Абу Довуд, 3137-ҳадисЖаноза китоби

ки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳамзанинг ёнидан ўтдилар, у эса (аъзолари кесилиб) маслсиқланган эди. Ва у киши шаҳидлардан ундан бошқа ҳеч кимга (жаноза) намози ўқимадилар.

Саҳиҳи Муслим, 1240-ҳадисМасжидлар китоби

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг нақши бўлган бир хамисаси бор эди; у намозда у билан машғул бўлиб қолар эди; бас уни Абу Жаҳмга берди ва ўзига анбижоний (нақшсиз) бир кисо (тўн) олди.

Сунани Абу Довуд, 2701-ҳадисЖиҳод китоби

Бир қўшин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида таом ва асал ўлжа олди, улардан хумс (бешдан бир) олинмади.

Саҳиҳул Бухорий, 3920-ҳадисАнсорлар фазилатлари

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинага келди, унинг саҳобалари ичида энг кексаси Абу Бакр эди, у (сочини) хина ва катам билан бўяди, токи унинг ранги (тўқ қизил) бўлиб кетди.

Саҳиҳул Бухорий, 2873-ҳадисЖиҳод китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (вафотида) ўзининг оқ хачири, қуроли ва садақа қилиб қолдирган бир еридан бошқа нарса қолдирмади.