5053-ҳадисСунани Насоий · Зийнат китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ قَتَادَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ شَعْرُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم شَعْرًا رَجِلاً لَيْسَ بِالْجَعْدِ وَلاَ بِالسَّبْطِ بَيْنَ أُذُنَيْهِ وَعَاتِقِهِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Ваҳб ибн Жарир ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у деди: мен Қатодани Анасдан ривоят қилаётганини эшитдим, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сочлари тўлқинсимон эди, на қирқсимон (жингалак), на бутунлай текис эмас эди, қулоғи билан елкаси орасида эди.