حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ خَاتَمُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ فِضَّةٍ كُلُّهُ فَصُّهُ مِنْهُ .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Ҳумайд ат-Тавийл ривоят қилди, Анас ибн Моликдан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг узуклари бутунлай кумушдан бўлиб, кўзи ҳам ўша (кумуш)дан эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг узуги кумушдан эди ва унинг кўзи ҳам ўшандан (кумушдан) эди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг узуги кумушдан эди ва унинг кўзи ҳабаший (яъни ҳабашистон тошидан) эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг узуги кумушдан эди, унинг кўзи ҳам ўша (кумуш)дан эди.
. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг узуклари кумушдан эди, унинг кўзи (қоштоши) эса ҳабаший эди.
Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг узуклари кумушдан эди, унинг кўзи ҳам ўзидан (кумушдан) эди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қиличларининг дастаси бошчаси кумушдан эди.