حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي أَنَسٌ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَقَطَ مِنْ فَرَسِهِ فَجُحِشَ شِقُّهُ الأَيْمَنُ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَلَيْسَ فِيهِ زِيَادَةُ يُونُسَ وَمَالِكٍ .
Анас хабар берди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз отидан йиқилди; ўнг биқини шилинди — ва ҳадисни келтирди; унда Юнус ва Моликнинг зиёдаси йўқ.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам келди, унинг саҳобалари ичида Абу Бакрдан ўзга (сочи) чаллаган (оқарган) киши йўқ эди, у уни (сочини) хина ва катам (ўсимлик) билан бўяди.
ки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳамзанинг ёнидан ўтдилар, у эса (аъзолари кесилиб) маслсиқланган эди. Ва у киши шаҳидлардан ундан бошқа ҳеч кимга (жаноза) намози ўқимадилар.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сочлари тўлқинсимон эди, на қирқсимон (жингалак), на бутунлай текис эмас эди, қулоғи билан елкаси орасида эди.
Бир қўшин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида таом ва асал ўлжа олди, улардан хумс (бешдан бир) олинмади.
Анас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди); ва «бунга шундан бошқа каффорат йўқ» (қисмини) зикр қилмади.
Анас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу ҳадисни (ривоят қилди); Жарир ҳадисида "ва (намоздан) чиқишда (саломда) ҳам" (сўзи) йўқ.