32-ҳадисСунани Насоий · Таҳорат китоби
أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْوَزَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَتْنِي حُكَيْمَةُ بِنْتُ أُمَيْمَةَ، عَنْ أُمِّهَا، أُمَيْمَةَ بِنْتِ رُقَيْقَةَ قَالَتْ كَانَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَدَحٌ مِنْ عَيْدَانٍ يَبُولُ فِيهِ وَيَضَعُهُ تَحْتَ السَّرِيرِ .
Бизга Айюб ибн Муҳаммад ал-Ваззон хабар берди, у деди: бизга Ҳажжож ривоят қилди, у деди: Ибн Журайж деди: менга Ҳукайма бинти Умайма хабар берди, онаси Умайма бинти Руқайқадан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хурмо ёғочидан ясалган бир идишлари бор эди, унга кичик ҳожат чиқарар ва уни каравот остига қўяр эдилар.