أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ طَرَفَ رِدَائِهِ فَبَصَقَ فِيهِ فَرَدَّ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Исмоил, Ҳумайддан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ридоларининг бир четини олиб, унга тупурдилар ва унинг бир қисмини бошқасига ишқаладилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) идиш ичига нафас чиқаришдан, ўнг қўл билан закарига (аврат аъзосига) тегишдан ва ўнг қўл билан истинжо қилишдан қайтардилар.
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қазаъдан (бошнинг бир қисмини қириб, бир қисмини қолдиришдан) қайтардилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ва ашобларидан бир тўда соч олдирди, баъзилари (соч)ни қисқартирди.
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси ўн бир ракаат ўқир, улардан биттаси билан витр қилар, сўнг ўнг ёнбошларига ётар эдилар.
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тунда ўн бир ракаат намоз ўқир, улардан биттасини витр қилар, сўнг ўнг биқинига ётар эди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хурмо ёғочидан ясалган бир идишлари бор эди, унга кичик ҳожат чиқарар ва уни каравот остига қўяр эдилар.