حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " صَيْدُ الْبَرِّ لَكُمْ حَلاَلٌ وَأَنْتُمْ حُرُمٌ مَا لَمْ تَصِيدُوهُ أَوْ يُصَدْ لَكُمْ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ وَطَلْحَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ حَدِيثٌ مُفَسَّرٌ . وَالْمُطَّلِبُ لاَ نَعْرِفُ لَهُ سَمَاعًا مِنْ جَابِرٍ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ يَرَوْنَ بِأَكْلِ الصَّيْدِ لِلْمُحْرِمِ بَأْسًا إِذَا لَمْ يَصْطَدْهُ أَوْ لَمْ يُصْطَدْ مِنْ أَجْلِهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا أَحْسَنُ حَدِيثٍ رُوِيَ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَفْسَرُ وَالَعَمَلُ عَلَى هَذَا وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Яъқуб ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, у Амр ибн Абу Амрдан, у ал-Мутталибдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Қуруқлик ови сиз иҳромда бўлганингизда ҳам сиз учун ҳалолдир, агар сиз уни овламаган ёки сизнинг учун овланмаган бўлса,» дедилар. У деди: бу бобда Абу Қатода ва Талҳадан (ҳам ҳадис бор). Абу Исо (Термизий) деди: Жобирнинг ҳадиси муфассар (тушунтирилган) ҳадисдир. Ал-Мутталибнинг Жобирдан эшитганини билмаймиз. Баъзи аҳли илмлар шунга амал қилиб, иҳромдаги киши уни ўзи овламаган ёки унинг учун овланмаган бўлса, ов гўштини ейишида зиён кўрмайдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда ривоят қилинган энг яхши ва энг тушунарли ҳадис шудир, амал шунга, бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كَانَ بِبَعْضِ طَرِيقِ مَكَّةَ تَخَلَّفَ مَعَ أَصْحَابٍ لَهُ مُحْرِمِينَ وَهُوَ غَيْرُ مُحْرِمٍ فَرَأَى حِمَارًا وَحْشِيًّا فَاسْتَوَى عَلَى فَرَسِهِ فَسَأَلَ أَصْحَابَهُ أَنْ يُنَاوِلُوهُ سَوْطَهُ فَأَبَوْا فَسَأَلَهُمْ رُمْحَهُ فَأَبَوْا عَلَيْهِ فَأَخَذَهُ ثُمَّ شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ فَقَتَلَهُ فَأَكَلَ مِنْهُ بَعْضُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبَى بَعْضُهُمْ فَأَدْرَكُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " إِنَّمَا هِيَ طُعْمَةٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ " .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у Молик ибн Анасдан, у Абун-Назрдан, у Абу Қатоданинг озодланган қули Нофедан, у Абу Қатода (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эди. Макка йўлининг бир қисмига етганда, у иҳромга кирган шериклари билан орқада қолди, ўзи эса иҳромда эмас эди. У ёввойи эшак кўрди-да, отига минди. У шерикларидан қамчисини беришларини сўради, улар бермадилар. Сўнг найзасини сўради, улар яна унга бермадилар. Шунда у ўзи (найзани) олди, кейин эшакка ҳужум қилиб, уни ўлдирди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг баъзи саҳобалари ундан еди, баъзилари эса (ейишдан) бош тортди. Улар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етиб бориб, бу ҳақда сўрадилар. У: «У фақат Аллаҳ сизларга едирган таомдир,» дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، فِي حِمَارِ الْوَحْشِ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي النَّضْرِ غَيْرَ أَنَّ فِي، حَدِيثِ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " هَلْ مَعَكُمْ مِنْ لَحْمِهِ شَيْءٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у Моликдан, у Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Қатода (розияллаҳу анҳу)дан ёввойи эшак ҳақида Абун-Назрнинг ҳадиси каби (ривоят қилди), фақат Зайд ибн Асламнинг ҳадисида шу бор: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизда унинг гўштидан бирор нарса борми?» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.