Жамарот қандай отилади

Haj kitobi · 2 ҳадис

باب مَا جَاءَ كَيْفَ تُرْمَى الْجِمَارُ

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ، عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ أَبِي صَخْرَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ لَمَّا أَتَى عَبْدُ اللَّهِ جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ اسْتَبْطَنَ الْوَادِيَ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَجَعَلَ يَرْمِي الْجَمْرَةَ عَلَى حَاجِبِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ رَمَى بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ مَعَ كُلِّ حَصَاةٍ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ مِنْ هَا هُنَا رَمَى الَّذِي أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ ‏.‏ حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الْمَسْعُودِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَابْنِ عُمَرَ وَجَابِرٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَخْتَارُونَ أَنْ يَرْمِيَ الرَّجُلُ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ مَعَ كُلِّ حَصَاةٍ ‏.‏ وَقَدْ رَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِنْ لَمْ يُمْكِنْهُ أَنْ يَرْمِيَ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي رَمَى مِنْ حَيْثُ قَدَرَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِي بَطْنِ الْوَادِي ‏.‏

Бизга Юсуф ибн Исо ривоят қилди, бизга Вакииъ ривоят қилди, бизга ал-Масъудий Жомиъ ибн Шаддод Абу Сахрадан, у Абдурраҳмон ибн Язоддан (ривоят қилдики), у деди: Абдуллаҳ (ибн Масъуд розияллаҳу анҳу) Жамратул-Ақабага келганида, водийнинг ичкарисига тушди ва қиблага юзланди, жамрани ўнг қоши томонида қилди (яъни Каъба чап томонида қолди), сўнг етти тош отди, ҳар бир тош билан бирга такбир айтди, сўнг деди: «Ўзидан ўзга илоҳ бўлмаган Аллаҳ билан қасамки, Бақара сураси нозил қилинган Зот (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шу ердан тош отган.» Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Вакииъ ал-Масъудийдан шу иснод билан шунга ўхшашини (ривоят қилди). (Термизий) деди: Бу бобда ал-Фазл ибн Аббос, Ибн Аббос, Ибн Умар ва Жобирдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Ибн Масъуднинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳли олдида амал шунга кўрадир, улар киши водийнинг ичидан етти тош отишини, ҳар бир тош билан такбир айтишини ихтиёр қиладилар. Баъзи илм аҳли эса, агар водийнинг ичидан отишга имкони бўлмаса, қодир бўлган жойидан, гарчи водийнинг ичида бўлмаса ҳам, отишга рухсат берганлар.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِنَّمَا جُعِلَ رَمْىُ الْجِمَارِ وَالسَّعْىُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ لإِقَامَةِ ذِكْرِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Наср ибн Али ал-Жаҳзамий ва Али ибн Хашрам ривоят қилди, улар дедилар: бизга Исо ибн Юнус Убайдуллаҳ ибн Абу Зиёддан, у ал-Қосим ибн Муҳаммаддан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), У: «Жамраларга тош отиш ва Сафо билан Марва орасида саъй қилиш фақат Аллаҳнинг зикрини барпо этиш учун жорий қилинган,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.