Сунани Термизий — 901-ҳадис

Ҳаж китоби · Жамарот қандай отилади

901-ҳадисСунани Термизий · Ҳаж китоби

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ، عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ أَبِي صَخْرَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ لَمَّا أَتَى عَبْدُ اللَّهِ جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ اسْتَبْطَنَ الْوَادِيَ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَجَعَلَ يَرْمِي الْجَمْرَةَ عَلَى حَاجِبِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ رَمَى بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ مَعَ كُلِّ حَصَاةٍ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ مِنْ هَا هُنَا رَمَى الَّذِي أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ ‏.‏ حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الْمَسْعُودِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَابْنِ عُمَرَ وَجَابِرٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَخْتَارُونَ أَنْ يَرْمِيَ الرَّجُلُ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ مَعَ كُلِّ حَصَاةٍ ‏.‏ وَقَدْ رَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِنْ لَمْ يُمْكِنْهُ أَنْ يَرْمِيَ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي رَمَى مِنْ حَيْثُ قَدَرَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِي بَطْنِ الْوَادِي ‏.‏

Бизга Юсуф ибн Исо ривоят қилди, бизга Вакииъ ривоят қилди, бизга ал-Масъудий Жомиъ ибн Шаддод Абу Сахрадан, у Абдурраҳмон ибн Язоддан (ривоят қилдики), у деди: Абдуллаҳ (ибн Масъуд розияллаҳу анҳу) Жамратул-Ақабага келганида, водийнинг ичкарисига тушди ва қиблага юзланди, жамрани ўнг қоши томонида қилди (яъни Каъба чап томонида қолди), сўнг етти тош отди, ҳар бир тош билан бирга такбир айтди, сўнг деди: «Ўзидан ўзга илоҳ бўлмаган Аллаҳ билан қасамки, Бақара сураси нозил қилинган Зот (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шу ердан тош отган.» Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Вакииъ ал-Масъудийдан шу иснод билан шунга ўхшашини (ривоят қилди). (Термизий) деди: Бу бобда ал-Фазл ибн Аббос, Ибн Аббос, Ибн Умар ва Жобирдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Ибн Масъуднинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳли олдида амал шунга кўрадир, улар киши водийнинг ичидан етти тош отишини, ҳар бир тош билан такбир айтишини ихтиёр қиладилар. Баъзи илм аҳли эса, агар водийнинг ичидан отишга имкони бўлмаса, қодир бўлган жойидан, гарчи водийнинг ичида бўлмаса ҳам, отишга рухсат берганлар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 3072-ҳадисҲаж китоби

Ўзидан бошқа илоҳ йўқ Зотга қасамки, мана шу ер Бақара сураси нозил қилинган зотнинг (турган) ўрнидир,

Саҳиҳул Бухорий, 3080-ҳадисЖиҳод китоби

Аллаҳ ўз Набийси соллаллаҳу алайҳи васалламга Маккани фатҳ қилиб берганидан бери ҳижрат тугади

Саҳиҳи Муслим, 3751-ҳадисЛиъон китоби

Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Бану ал-Ажлондан бўлган эр-хотинни ажратган эди

Сунани Абу Довуд, 2701-ҳадисЖиҳод китоби

Бир қўшин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида таом ва асал ўлжа олди, улардан хумс (бешдан бир) олинмади.

Саҳиҳул Бухорий, 3919-ҳадисАнсорлар фазилатлари

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам келди, унинг саҳобалари ичида Абу Бакрдан ўзга (сочи) чаллаган (оқарган) киши йўқ эди, у уни (сочини) хина ва катам (ўсимлик) билан бўяди.

Саҳиҳи Муслим, 6910-ҳадисИймон китоби

Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ёлғиз, лашкарини азиз қилди, бандасига нусрат берди ва ёлғиз Ўзи (душман) гуруҳларини мағлуб қилди, Ундан кейин эса ҳеч нарса (қолмас)