حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو وَابْنُ جُرَيْجٍ سَمِعْتُ عَطَاءً، يَقُولُ ذَهَبْتُ مَعَ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ إِلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ وَهْىَ مُجَاوِرَةٌ بِثَبِيرٍ فَقَالَتْ لَنَا انْقَطَعَتِ الْهِجْرَةُ مُنْذُ فَتَحَ اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Суфён бизга айтди, Амр ва Ибн Журайж дедилар: Атодан эшитдим, у дер эди: Мен Убайд ибн Умайр билан Оиша розияллаҳу анҳонинг олдига бордим — у Сабир (тоғи)да (ёлғиз ибодатга) чеккаланган эди. У бизга: «Аллаҳ ўз Набийси соллаллаҳу алайҳи васалламга Маккани фатҳ қилиб берганидан бери ҳижрат тугади», деди.