حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلٍ، قَالَ كَانَ بَيْنَ مُصَلَّى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ الْجِدَارِ مَمَرُّ الشَّاةِ.
Амр ибн Зурора бизга айтди: Абдулазиз ибн Абу Ҳозим бизга хабар берди, отасидан, у Саҳлдан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намозгоҳлари билан девор ораси қўй ўтадиганча (масофа) эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг минбари билан девор ораси қўй ўтадиган масофача эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳажжудга турганида оғзини мисвок билан ишқаб (тозалаб) тозалар эди.
Аллаҳ ўз Набийси соллаллаҳу алайҳи васалламга Маккани фатҳ қилиб берганидан бери ҳижрат тугади
У уларнинг (аҳли байт ичида) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга энг ўхшаши эди ва у васма (ўсимлик) билан (сочи, соқоли) бўялган эди
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочлари икки қулоғининг юмшоғигача эди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозга кирганларида қўлларини чўзиб кўтарардилар.