وَأَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ
Ва чап тараф эгалари. Чап тараф эгалари недир?!
وَأَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ
Ва чап тараф эгалари. Чап тараф эгалари недир?!
فِى سَمُومٍ وَحَمِيمٍ
Улар ўт шамол ва қайноқ сувдадирлар.
وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ
Қоп-қора тутундан бўлган соядадирлар.
لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ
Салқин ҳамэмас, фойдаии ҳам.
إِنَّهُمْ كَانُواْ قَبْلَ ذَٲلِكَ مُتْرَفِينَ
Албатта улар бундан олдин ҳой-ҳавасга берилганлардан эдилар.
وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ
Ва мудом катта гуноҳ ишлар қилар эдилар.
وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
Ва «Биз ўлиб, тупроққа ва суякка айланганимиздан кейин қайта тирилтриламизми?
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ
Аввалги оталаримиз ҳам-а?!» дер эдилар.
قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْأَخِرِينَ
Айтгил: «Албатта, аввалгилар ва охиргилар.
لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ
Маълум кунга белгиланган вақтда албатта тўпланувчилар».
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ
Сўнгра, сиз эй адашганлар, ёлғонга чиқарувчилар!
لَأَكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ
Албатта, заққум дарахтидан еювчисизлар.
فَمَالِــُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ
Бас, ундан қоринларни тўлдирувчисизлар.
فَشَـٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ
Бас, устидан ўта қайноқ сувдан ичувчисизлар.
فَشَـٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ
Бас, чанқоқ туядек ичувчисизлар.
هَـٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ
Уларнинг қиёмат кунидаги зиёфатлари мана шу!
نَحْنُ خَلَقْنَـٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ
Биз сизларни яратганимиз, ишонсаларинг-чи!
أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ
Ўзингиз чиқарадиган манийни ўйлаб кўринг-а!
ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَـٰلِقُونَ
Уни сизлар яратасизми ёки Биз яратувчимизми?!
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ
Орангиздаги ўлимни Биз белгилаганмиз ва Биз ожиз эмасмиз.