1012-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ وَلَمْ يَسْجُدْ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ حَتَّى يَقَّنَهُ اللَّهُ ذَلِكَ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, ал-Авзўийдан, у аз-Зуҳрийдан, у Саъид ибн ал-Мусайяб, Абу Салама ва Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, улар Абу Ҳурайрадан шу қиссани ривоят қилдилар. У айтди: Аллаҳ унга буни аниқ қилгунича саҳв икки саждасини сажда қилмади.