حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ، عَنْ مَرْوَانَ الأَصْفَرِ، قَالَ رَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ ثُمَّ جَلَسَ يَبُولُ إِلَيْهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَلَيْسَ قَدْ نُهِيَ عَنْ هَذَا قَالَ بَلَى إِنَّمَا نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ فِي الْفَضَاءِ فَإِذَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ شَىْءٌ يَسْتُرُكَ فَلاَ بَأْسَ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис ривоят қилди, бизга Сафвон ибн Ийсо Ҳасан ибн Заквондан, у Марвон ал-Асфардан ривоят қилди. У деди: Мен Ибн Умарни кўрдим, у туясини қиблага қаратиб чўктирди, сўнг ўша томонга (юзланиб) бавл қилиш учун ўтирди. Мен дедим: «Эй Абу Абдурроҳмон, бундан қайтарилмаганмиди?» У деди: «Ҳа, лекин бу фақат очиқ жойда қайтарилган. Сен билан қибла орасида сени тўсиб турадиган бир нарса бўлса, ҳеч бир зарар йўқ».