حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَابْنُ أَبِي زِيَادٍ، - الْمَعْنَى قَرِيبٌ - قَالاَ حَدَّثَنَا زَيْدٌ، - يَعْنِي ابْنَ حُبَابٍ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَكْحُولٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو عَائِشَةَ، جَلِيسٌ لأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ، سَأَلَ أَبَا مُوسَى الأَشْعَرِيَّ وَحُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكَبِّرُ فِي الأَضْحَى وَالْفِطْرِ فَقَالَ أَبُو مُوسَى كَانَ يُكَبِّرُ أَرْبَعًا تَكْبِيرَهُ عَلَى الْجَنَائِزِ . فَقَالَ حُذَيْفَةُ صَدَقَ . فَقَالَ أَبُو مُوسَى كَذَلِكَ كُنْتُ أُكَبِّرُ فِي الْبَصْرَةِ حَيْثُ كُنْتُ عَلَيْهِمْ . وَقَالَ أَبُو عَائِشَةَ وَأَنَا حَاضِرٌ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ .
Бизга Муҳаммад ибн Ало ва Ибн Аби Зиёд — маъно яқиндир — иккиси деди: Бизга Зайд — яъни Ибн Ҳубоб — Абдурраҳмон ибн Савбондан, у отасидан, у Макҳулдан ривоят қилди. У деди: Менга Абу Ҳурайранинг ҳамнишини бўлган Абу Оиша хабар бердики, Саъийд ибнул Ос Абу Мусо ал-Ашъарий ва Ҳузайфа ибнул Ямондан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Қурбон ва Рўза ҳайитида қандай такбир айтар эдилар, деб сўради. Шунда Абу Мусо: «Тўрт такбир айтар эдилар, жанозалардаги такбири каби», деди. Шунда Ҳузайфа: «Рост деди», деди. Абу Мусо: «Мен ҳам Басрада уларнинг устида (амир) бўлганимда шундай такбир айтар эдим», деди. Абу Оиша: «Мен Саъийд ибнул Оснинг олдида ҳозир эдим», деди.