باب التَّكْبِيرِ فِي الْعِيدَيْنِ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُكَبِّرُ فِي الْفِطْرِ وَالأَضْحَى فِي الأُولَى سَبْعَ تَكْبِيرَاتٍ وَفِي الثَّانِيَةِ خَمْسًا .
Бизга Қутайба, унга Ибн Лаҳийъа Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Рўза ҳайити ва Қурбонда биринчи (ракъат)да етти такбир, иккинчисида бешта такбир айтар эдилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ سِوَى تَكْبِيرَتَىِ الرُّكُوعِ .
Бизга Ибн Сарҳ, унга Ибн Ваҳб, менга Ибн Лаҳийъа Холид ибн Язийддан, у Ибн Шиҳобдан ўз исноди ва маъноси билан хабар берди. У деди: Рукуънинг икки такбиридан ташқари.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطَّائِفِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، قَالَ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " التَّكْبِيرُ فِي الْفِطْرِ سَبْعٌ فِي الأُولَى وَخَمْسٌ فِي الآخِرَةِ وَالْقِرَاءَةُ بَعْدَهُمَا كِلْتَيْهِمَا " .
Бизга Мусаддад, унга Муътамир ривоят қилди. У деди: Мен Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ат-Тоийфийни Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн Амр ибн Осдан ривоят қилиб айтаётганини эшитдим. У деди: Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Рўза ҳайитидаги такбир биринчи (ракъат)да етти, охиргисида бештадир. Қироат эса уларнинг иккаласидан кейиндир.»
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ حَيَّانَ - عَنْ أَبِي يَعْلَى الطَّائِفِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُكَبِّرُ فِي الْفِطْرِ فِي الأُولَى سَبْعًا ثُمَّ يَقْرَأُ ثُمَّ يُكَبِّرُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُكَبِّرُ أَرْبَعًا ثُمَّ يَقْرَأُ ثُمَّ يَرْكَعُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ وَكِيعٌ وَابْنُ الْمُبَارَكِ قَالاَ سَبْعًا وَخَمْسًا .
Бизга Абу Тавба Робийъ ибн Нофиъ, унга Сулаймон — яъни Ибн Ҳайён — Абу Яъло ат-Тоийфийдан, у Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Рўза ҳайитида биринчи (ракъат)да етти такбир айтар, сўнг қироат қилар, сўнг такбир айтар, сўнг туриб тўрт такбир айтар, сўнг қироат қилар, сўнг рукуъ қилар эдилар. Абу Довуд деди: Уни Вакийъ ва Ибнул Муборак ривоят қилди ва улар: «Етти ва беш», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَابْنُ أَبِي زِيَادٍ، - الْمَعْنَى قَرِيبٌ - قَالاَ حَدَّثَنَا زَيْدٌ، - يَعْنِي ابْنَ حُبَابٍ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَكْحُولٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو عَائِشَةَ، جَلِيسٌ لأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ، سَأَلَ أَبَا مُوسَى الأَشْعَرِيَّ وَحُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكَبِّرُ فِي الأَضْحَى وَالْفِطْرِ فَقَالَ أَبُو مُوسَى كَانَ يُكَبِّرُ أَرْبَعًا تَكْبِيرَهُ عَلَى الْجَنَائِزِ . فَقَالَ حُذَيْفَةُ صَدَقَ . فَقَالَ أَبُو مُوسَى كَذَلِكَ كُنْتُ أُكَبِّرُ فِي الْبَصْرَةِ حَيْثُ كُنْتُ عَلَيْهِمْ . وَقَالَ أَبُو عَائِشَةَ وَأَنَا حَاضِرٌ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ .
Бизга Муҳаммад ибн Ало ва Ибн Аби Зиёд — маъно яқиндир — иккиси деди: Бизга Зайд — яъни Ибн Ҳубоб — Абдурраҳмон ибн Савбондан, у отасидан, у Макҳулдан ривоят қилди. У деди: Менга Абу Ҳурайранинг ҳамнишини бўлган Абу Оиша хабар бердики, Саъийд ибнул Ос Абу Мусо ал-Ашъарий ва Ҳузайфа ибнул Ямондан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Қурбон ва Рўза ҳайитида қандай такбир айтар эдилар, деб сўради. Шунда Абу Мусо: «Тўрт такбир айтар эдилар, жанозалардаги такбири каби», деди. Шунда Ҳузайфа: «Рост деди», деди. Абу Мусо: «Мен ҳам Басрада уларнинг устида (амир) бўлганимда шундай такбир айтар эдим», деди. Абу Оиша: «Мен Саъийд ибнул Оснинг олдида ҳозир эдим», деди.