حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ بَنِي كِنَانَةَ يُدْعَى الْمُخْدَجِيَّ سَمِعَ رَجُلاً، بِالشَّامِ يُدْعَى أَبَا مُحَمَّدٍ يَقُولُ إِنَّ الْوِتْرَ وَاجِبٌ . قَالَ الْمُخْدَجِيُّ فَرُحْتُ إِلَى عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ عُبَادَةُ كَذَبَ أَبُو مُحَمَّدٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " خَمْسُ صَلَوَاتٍ كَتَبَهُنَّ اللَّهُ عَلَى الْعِبَادِ فَمَنْ جَاءَ بِهِنَّ لَمْ يُضَيِّعْ مِنْهُنَّ شَيْئًا اسْتِخْفَافًا بِحَقِّهِنَّ كَانَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدٌ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَمْ يَأْتِ بِهِنَّ فَلَيْسَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدٌ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ أَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ " .
Бизга ал-Қаънабий ривоят қилди, у Моликдан, у Яҳё ибн Саъиддан, у Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у Ибн Муҳайриздан ривоят қилиб, Бану Кинонадан ал-Мухдажий деб аталган бир киши Шомда Абу Муҳаммад деб аталган бир кишининг: «Албатта витр вожибдир» деганини эшитди. Ал-Мухдажий деди: Мен Убода ибн ас-Сомитнинг олдига бориб унга айтдим. Убода деди: Абу Муҳаммад ёлғон айтибди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: «Аллаҳ бандаларга беш намозни ёзди (фарз қилди). Ким уларни ҳуқуқини енгил олиб бирор нарсасини зое қилмасдан бажарса, уни жаннатга киритиши ҳақида унга Аллаҳнинг олдида аҳд бор. Ким уларни бажармаса, унинг Аллаҳнинг олдида аҳди йўқ; хоҳласа азоблайди, хоҳласа жаннатга киритади».