حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ رَاشِدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، - قَالَ مُسَدَّدٌ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي صُعَيْرٍ، - عَنْ أَبِيهِ، - وَقَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ ثَعْلَبَةَ أَوْ ثَعْلَبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي صُعَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ، - قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَاعٌ مِنْ بُرٍّ أَوْ قَمْحٍ عَلَى كُلِّ اثْنَيْنِ صَغِيرٍ أَوْ كَبِيرٍ حُرٍّ أَوْ عَبْدٍ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى أَمَّا غَنِيُّكُمْ فَيُزَكِّيهِ اللَّهُ وَأَمَّا فَقِيرُكُمْ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِ أَكْثَرَ مِمَّا أَعْطَاهُ " . زَادَ سُلَيْمَانُ فِي حَدِيثِهِ غَنِيٍّ أَوْ فَقِيرٍ .
Бизга Мусаддад ва Сулаймон ибн Довуд ал-Атакий ривоят қилди. Улар иккаласи деди: Бизга Ҳаммод ибн Зайд ан-Нуъмон ибн Рошиддан, у аз-Зуҳрийдан — Мусаддад: «Саълаба ибн Абдуллаҳ ибн Абу Суъайрдан, у отасидан» деди; Сулаймон ибн Довуд: «Абдуллаҳ ибн Саълаба ёки Саълаба ибн Абдуллаҳ ибн Абу Суъайр, у отасидан» деди — ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ҳар икки кишига — кичик ёки катта, ҳур ёки қул, эркак ёки аёл — бир сў буғдой ёки қамҳ (буғдой). Бойингиз эса, Аллаҳ уни поклайди, камбағалингизга эса Аллаҳ берган нарсасидан кўпроғини қайтаради.» Сулаймон ўз ҳадисида «бой ёки камбағал» деб қўшди.