163-ҳадисСунани Абу Довуд · Таҳорат китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنِ الأَعْمَشِ، بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَا كُنْتُ أُرَى بَاطِنَ الْقَدَمَيْنِ إِلاَّ أَحَقَّ بِالْغَسْلِ حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْسَحُ عَلَى ظَهْرِ خُفَّيْهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, у айтди: Бизга Язид ибн Абдул Азиз, Аъмашдан, унинг исноди билан шу ҳадисни ривоят қилди. У айтди: «Мен оёқларнинг остини ювишга ҳақлироқ деб ўйлар эдим, токи Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни махсиларининг усти устига маш тортаётганларини кўргунимга қадар.»