162-ҳадисСунани Абу Довуд · Таҳорат китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ - عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ، عَنْ عَلِيٍّ، - رضى الله عنه - قَالَ لَوْ كَانَ الدِّينُ بِالرَّأْىِ لَكَانَ أَسْفَلُ الْخُفِّ أَوْلَى بِالْمَسْحِ مِنْ أَعْلاَهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْسَحُ عَلَى ظَاهِرِ خُفَّيْهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Алў ривоят қилди, бизга Ҳафс — яъни ибн Ғиёс — Аъмашдан, у Абу Ишоқдан, у Абду Хайрдан, у Алидан розияллаҳу анҳу ривоят қилди. У айтди: «Агар Дийн ақл (раъй) билан бўлганида, махсининг остини устидан кўра маш тортишга лойиқроқ бўлар эди. Ҳолбуки мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни махсиларининг усти устига маш тортаётганларини кўрдим.»