Саҳиҳи Муслим — 2838-ҳадис

Ҳаж китоби · Эҳромга киришда атир суртиш

2838-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби

وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، - وَهُوَ السَّلُولِيُّ - حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ، - وَهُوَ ابْنُ إِسْحَاقَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ السَّبِيعِيُّ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي، إِسْحَاقَ سَمِعَ ابْنَ الأَسْوَدِ، يَذْكُرُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يُحْرِمَ يَتَطَيَّبُ بِأَطْيَبِ مَا يَجِدُ ثُمَّ أَرَى وَبِيصَ الدُّهْنِ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ بَعْدَ ذَلِكَ ‏.‏

Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эҳром боғламоқчи бўлса, ўзи топган энг яхши (атир) билан атир суртар эди, кейин мен шундан кейин унинг бошида ва соқолида ёғ (атир) ярқирашига қараб турар эдим.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 2830-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — эҳром боғламасдан олдин — ўзим қодир бўлган энг яхши (атир) билан атир суртар эдим, кейин у эҳром боғлар эди.

Саҳиҳи Муслим, 2831-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — эҳром боғлаган пайтида эҳроми учун, ва (Маккадан Минага) қайтишдан (ифоза тавофидан) олдин (эҳромдан) чиқиши учун — ўзим топган энг яхши (атир) билан атир суртдим.

Сунани Насоий, 2701-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ўзим топадиган энг хушбўй атир билан иҳромга киришидан олдин хушбўй қилардим, ҳатто мен атирнинг ялтирашини бошларида ва соқолларида кўрардим.

Сунани Насоий, 2691-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га эҳромлари учун ва эҳромдан чиқишлари учун, ҳамда Байтни зиёрат қилмоқчи бўлганларида топа оладиган энг яхши (атир) билан хушбўй суртардим.

Сунани Насоий, 2684-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га эҳромга кирмоқчи бўлганларида, эҳромлари олдида ва эҳромдан чиқишлари олдида ўз қўлларим билан хушбўй (атир) суртдим.

Саҳиҳи Муслим, 2825-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — эҳром боғлаган пайтида эҳроми учун, ва Байтни тавоф қилишдан олдин (эҳромдан) чиқган пайтида чиқиши учун — ўз қўлим билан атир суртдим.