أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أُطَيِّبُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأَطْيَبِ مَا كُنْتُ أَجِدُ مِنَ الطِّيبِ حَتَّى أَرَى وَبِيصَ الطِّيبِ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ قَبْلَ أَنْ يُحْرِمَ .
Бизга Абда ибн Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Одам, Исроилдан, у Абу Ишоқдан, у Абдураҳмон ибн ал-Асваддан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди. У деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ўзим топадиган энг хушбўй атир билан иҳромга киришидан олдин хушбўй қилардим, ҳатто мен атирнинг ялтирашини бошларида ва соқолларида кўрардим.»