Сунани Насоий — 2692-ҳадис

Ҳаж китоби · Эҳромда атир суришнинг рухсати

2692-ҳадисСунани Насоий · Ҳаж китоби

أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ طَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ أَنْ يُحْرِمَ وَيَوْمَ النَّحْرِ قَبْلَ أَنْ يَطُوفَ بِالْبَيْتِ بِطِيبٍ فِيهِ مِسْكٌ ‏.‏

Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Ҳушайм ривоят қилди, у деди: бизга Мансур хабар берди, у Абдурраҳмон ибн ал-Қосимдан, у ал-Қосимдан (ривоят қилди). У деди: Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га эҳромга киришларидан олдин ва Наҳр куни Байтни тавоф қилишларидан олдин таркибида мушк бўлган хушбўй (атир) суртдим.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 2841-ҳадисҲаж китоби

Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — эҳром боғламасдан олдин, ва Наҳр (қурбон) куни Байтни тавоф қилишдан олдин — ичида миск бўлган атир билан атир суртар эдим.

Сунани Насоий, 2685-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га эҳромга киришларидан олдин эҳромлари учун ва Байтни тавоф қилишларидан олдин эҳромдан чиқишлари учун хушбўй (атир) суртдим.

Саҳиҳул Бухорий, 1539-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга иҳромга кирган пайтларида иҳромлари учун, ва Байтни тавоф қилишдан олдин иҳромдан чиқар пайтларида (ҳалол бўлишлари учун) хушбўй (атир) суртар эдим.

Сунани Насоий, 2686-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га эҳромга киришларидан олдин эҳромлари учун ва эҳромдан чиққанларида эҳромдан чиқишлари учун хушбўй (атир) суртдим.

Сунани Насоий, 2687-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га эҳромга кирганларида эҳромлари учун ва Жамратул-Ақабага тош отганларидан сўнг, Байтни тавоф қилишларидан олдин эҳромдан чиқишлари учун хушбўй (атир) суртдим.

Саҳиҳи Муслим, 2826-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — эҳром боғламасдан олдин эҳроми учун, ва Байтни тавоф қилишдан олдин (эҳромдан) чиқиши учун — атир суртар эдим.