حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، وَرَبِيعَةَ، بِإِسْنَادِ قُتَيْبَةَ وَمَعْنَاهُ وَزَادَ فِيهِ " فَإِنْ جَاءَ بَاغِيهَا فَعَرَفَ عِفَاصَهَا وَعَدَدَهَا فَادْفَعْهَا إِلَيْهِ " . وَقَالَ حَمَّادٌ أَيْضًا عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذِهِ الزِّيَادَةُ الَّتِي زَادَ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ فِي حَدِيثِ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ وَيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَرَبِيعَةَ " إِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا فَعَرَفَ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا فَادْفَعْهَا إِلَيْهِ " . لَيْسَتْ بِمَحْفُوظَةٍ " فَعَرَفَ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا " . وَحَدِيثُ عُقْبَةَ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَيْضًا قَالَ " عَرِّفْهَا سَنَةً " . وَحَدِيثُ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَيْضًا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " عَرِّفْهَا سَنَةً " .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, у Ҳаммод ибн Саламадан, у Яҳё ибн Саъийд ва Робиъадан, Қутайбанинг исноди ва маъноси билан ривоят қилди ва унда: «Агар уни изловчи келиб, унинг идиши ва саноғини айтса, уни унга топшир», деб (сўз) қўшди. Ҳаммод яна Убайдуллаҳ ибн Умардан, у Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобосидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшашини (ривоят қилди). Абу Довуд айтди: Ҳаммод ибн Салама Салама ибн Куҳайл, Яҳё ибн Саъийд, Убайдуллаҳ ибн Умар ва Робиъанинг ҳадисига қўшган бу зиёда — «Агар эгаси келиб, унинг идиши ва боғичини айтса, уни унга топшир» — маҳфуз (ишончли сақланган) эмас, яъни унинг идиши ва боғичини айтсаъ. Уқба ибн Сувайднинг отасидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (ривоят қилган) ҳадисида ҳам: «Уни бир йил эълон қил», деди. Умар ибнул Хаттобнинг ҳам Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (ривоят қилган) ҳадисида: «Уни бир йил эълон қил», деди.